arkadaşlar hepiniz tanımaya bilirsiniz arka sıradakilerin müziğinide o yaptı izlyen bilir neyse BÜYÜDÜK Gün oldu geceyi ayna yaptım Yıldızlarla saçlarını taradım Gün oldu okyanus kadar derin Gözlerini gözlerimde ağırladım Sarp kayalar gibi yüreğimde Sevdanı ararım Bulutlar da gizli güneş gibi Kayboldun yaraladın. Büyük Kaşla göz arasında Ne geçti şunun şurasında Büyüdük aşkla hayat kavgasında Ömür dediğin iki yolun arasında
GÜNEŞİMİ KAYBETTİM Dün akşam yüreğimden Çıkardım anıları Yaşadım bir yangın gibi İçimde acıları Ben benden geçtim ama Bir senden vazgeçemem Dokunulmazımsın benim Yüreğime hükmedemem Güneşimi kaybettim Gözlerini görmem gerek Yaşamaya dönmem için Hasretini silmem
İSTANBUL SABAHLARI Bu sabah istanbul çok sisliydi Hava kirliydi trafik berbat İnsanlar niye mutsuzdu Suratlar asık sinirler sakat Vapurlar kalkıyor bir bir Koşuyor herkes yetişen rahat Dalgalar çıldırmış yine Deniz huzursuz o bile tuhaf Sende mi hep böylesin İstanbul sabahlarında Ben yokken yanında ah Sende mi mutsuzsun sabahlarında Ben niye çok mutluyum İstanbul sabahlarında Sen yoksun yanımda Ah yinede aklımdasın nasıl olsa Bu sabah istanbul çok sessizdi Bir adam gordum Elinde bileti vapurda O kadın siyah giymiş yeri hep belli Ben sensiz istanbul senli Kıskandıgın sehri ararsın belki Uykusuz bakan gozlerin İstanbul gibi yorgun,ümütli
saol...
KADIN SEVERSE Aşk davetsiz misafir Ansızın çıkar gelir Baharda çiçek çiçek Kadın severse Anlamazsın hiçbirşey Bir sihirdir elleri Dokunurken titrersin Kadın severse İmkansız olsada aşk Deli gibi istersin Bir ömre bedel bir an Kadın severse Aşk mucize yaratmak Suda ateşler yakmak Gerçeği söküp atmak Kadın severse Anlamazsın hiçbirşey Bir sihirdir gözleri Bakışında erirsin Kadın severse
MENEKŞENİN RÜYASI Dün akşam rüyamda yine seni gördüm Elinde mor menekşe odam karanlık Işık yok tutmak istedim ellerini Yetişemedim, Ağladım, Uyandım Gelemem gelemem seninim diyemem Aşkı gurur Hapsetmiş Müebbet bu asla geri dönemem Hercai menekşe Bu aşkın rengi mor Ömrü bu kadarmış Ne yazık artık solmuş sararmış Özgür kelebekler Çok kısa yaşarmış Belki de menekşe onları kıskanmış
[/u][u]MUSTAFA SENİ SORUYOR Şimdi ne sen varsın nede ben varım Yalan oldu hayaller yalan Şimdi ne sen varsın nede ben varım Yalan oldu hayaller hep yalan Sanki haberi var gibi Simitçide geçmiyor kapımdan Peynir almıyorum artık Geçmiyor boğazımdan Mustafa seni soruyor Nezaman dönecek o diyor Çok uzaklarda diyorum Daha küçük anlamıyor Mustafa seni soruyor Niye gitti o diyor Tanrı yanına aldı diyorum Çok küçük anlamıyor Belki gökyüzünde bir yıldız oldun Gülerek bizi seyrediyorsun Pamuk kedin bile şimdi çok mahsun Oda anladı artık sen yoksun
NEREYE KADAR Seni ilk gördüğüm an çok beğenmiştim Tanışmak için deli deli gezmiştim İlk merhabada tirtir titremiştim Aşk saati bu durmaz sevgilim Konuş konuş konuş nereye kadar Bakış bakış bakış nereye kadar İstiyorsan sen beni hadi uzat elini İşte şimdi aşkın tam saati Kapı çalınsında sen gel diye beklerim Sevdiğin pilavı tane tane pişirdim Yemekten sonra birde ... seçtim Aşk hesabı bu e ödenir sevgilim
TÖVBEMİ BOZDUM Yalnızım yine tek başıma Rüzgar olsan da esmezsin bana Neden yoksun, niçin yoksun, niye gittin Ben ne yaptım sana, hak etmedim bunları, Sen suçlusun Tövbemi bozdum Adını anmak için Tövbemi bozdum Senin olmak için Tövbemi bozdu o siyah gözlerin, Tövbemi bozdum Affet yarabbim Dokunamadım korktum eşyalara Tozları uçuşmasın bir daha Kokun sinmiş sanki her yana Çektim içime ah çektim bir daha Tövbemi bozdum Adını anmak için Tövbemi bozdum Senin olmak için Tövbemi bozdu o siyah gözlerin, Tövbemi bozdum Affet sevgilim
YAĞMUR ZAMANI Yağmur zamanı aşık oldum ben Sırılsıklam oldu saçlarım Hiç üşümedim, korkmadım ıslanmaktan İliklerime kadar sendim Yağmur zamanı kaybettim aşkı Küçük damlalarında aradım durdum Yere düşüp de kaybolan Damlalar değil sendin Yağmur zamanı büyüdüm ben Saçlarımda beyazlar gördüm tel tel Çocukluğumu yitirdim o an Korktum ilk defa Yalnızlıktan Yağmur zamanı