Bizim Gazete

Şu umuda bakın
Ekmek yerine
Gazete almış
Gün ışımadan

Çevirir sayfaları
Haberler
Sıcak mı sıcak
Oysa
Epeyce olmuş
Kaynağından düşeli

Bu tutku
Sende olduktan sonra
Buzdağını bile eritirsin

Çevrilir sayfalar
Her dilden
Rojbaş
şehitler sayfası!


Şarkım Karanfilde Kalsın

Abdullah Karabağ

Bu Yürek Aşılmaz Bu Beyin Satılmaz

Bugün 24 eylül 2006, pazar, saatim 18’dir.
Halkoylamasıyla bir ajan ve ihbarcılaştırma
yasası yürürlükten kaldırıldı.
Şiirimde mevzilenen felsefem benden önemli,
halkları severim, iradelerine saygı duyarım;
Yeni yasanın ne olduğu, uygulamaları ele
verecek, bekleyeceğiz, önyargısız iyimserim.

Siyasi nedenlerle memleketten ayrıldım,
Bu güzel ülkeye iltica etmek zorunda kaldım.
Orada maruz kaldığım üzre, farklı yöntemlerle
düşürülme, ihbarcılaştırma dayatılıyor;
bunları, memleketteyken de boşa çıkarmıştım.

İtham ediyorum: üst kurumlarla koordineli
bir biçimde, bir plan dahilinde çalışıyorlar.
Seevorstadt 71, villa stock 2, zimmer 5’te,
sıradan bir temizlik işçisi, yani proleterim.
Üst katta bir mutfak işçisi, aynı işyerinden,
ağır hapis yatmış adam öldürmekten.
Belki memleketinde mert birisi bilinirdi,
burada fena halde düşürülmüş, sicili kanlıdır.
İki dillidir; türkçe’siyle konsoloslukta,
ham almanca’sıyla da kanton güvenliğinde;
baba ve oğul, bir aile, acayip emekleniyorlar:
Alım-satım konusudur sınıf bilinçli işçiliğim!

Bel ağrılarım, yürüyen komplodan daha sinsi,
dinecekler; yüreği ve beyni zapt edilemeyenim,
Ve kadın kartıyla kiralanacak sağımdaki oda.
Gelenin dişilik denemeleri beş para etmeyince
diğer yemlik frau/kadın, fräulein/kız’larınki gibi;
Akıldan, fikirden raporlu kılınarak işten atılacak,
demek önemliymişim: sıradan bir temizlik işçisi!

Masadaki komplo devam ediyor dallanarak:
Çağrılıyorum işyeri şefi tarafından güvenliğe;
birileri dövülmüş, memleketlimmiş, ifadeye!
Birileri telefon etmiş yıllar önce bir kentten,
yüreğini, beynini satmayan saf adam, ifadeye!
Yine bir Kürt tehdit edilmiş, yıllar önceymiş,
terki gelmiş ve dönmüş ülkesine, mahkemeye!
İddianame, yargılamalar, takipsizlik ve beraat...

Bir esnaf sakallı bulmuşum, kanton değiştirmişim.

Ve güvensiz güvenlik cezalandırıyor bir yazıyla:
Şöyle miydi (aşağıda açık kimliği belirtilen kişi...
“pas tranquille/sakin değil”, “dangereux/tehlikeli”
fişlenir-güvenlik güçleriyle işbirliğini kabul etmiyor-
O halde hastadır, “Kamuoyuna” isimli mektubuyla,
bir gazeteye faksladığı açıklaması tam bir çılgınlıktır;
“deli” ilan edilmesi kaçınılmazdır, mahkeme aklar
ama güvensiz güvenlik aklamaz) “sacrifié/kurban? ”

Camiliyim, kiliseliyim, havralıyım, cemeviliyim...
Solcudur, sağcıdır... her şeydedir: be hey, ozanım!
Ve komplo genişleyince yakın çevremi de kapsar;
basit, yoksul bir yaşama mahkûm ediliyorum.

Tarihi, bir şairin doğum tarihidir: 30 Mayıs 1994
ve “Kamuoyuna”nın son cümlelerini alıyorum:
Şahsıma yönelik bakış açınız-ihbarcılaştırıp
bir piyon gibi kullanmak- sürerse
kendimi yakacağım,
Yanan ben değil, ülke itibarınız olacaktır.

Yaşasın insanlık onuru!


Tartıya Kalan Düşler

Abdullah Karabağ

Buz Balesi

Zamanötesi işten
zamanaşımına uğramıştı sevgi
Hastalanmıştı aşk virüsü

Katılmasaydı buz balesine
Görmeseydi paten fırtınasını
Duymasıydı balerin çekişmesini
Hastalanmayacaktı
aşk virüsü

Çağın yatalığıydı sevgisi
Sonunda
hekimi atladı
eczanenin kapısını çaldı
–Hastayım dedi sevgiye
uyar ilacınız var mı
–Benim dedi Eczacı Sevgi ellisinde
el değmemiş ellime
–Siz hiç âşık olmadınız mı
–Hem de nasıl
–Kime
–Kendime
kendimi bildim bileli
–Sevgi’yi öldürmüşsünüz dedi
(kaçmalı)

Oracıkta koşumlandı
aşk virüsü.


Yıldız Dalı Yasaklı Gönül

Abdullah Karabağ

Büyük Duruşma

Açma dosyamı ey saltanatı büyük yargıç
Açarsan yerime sen yargılanırsın
Öyle bir insanlık gemisiyim ki
Uğradığım her limanda sadece
Ona uygun değerler yüklenirim

Geniş bir alanda yapılacak duruşması
Bir zaman sonra yeşil alan olacak orası
Anıtsal bir yapı dikilecek ortasına
Ve çevresinde tapınaklar halkası
Düşünce ve inançların kardeşlik bahçesi
Yani halkların ve renklerin kaynaşması

Açma dosyamı ey saltanatı büyük yargıç
Açarsan yerime sen yargılanırsın
Yüreğim öyle bir yürektir ki
İnsanüstü sevgi bilincine sahip

Nerede ne zaman olacak bilmiyorum
Ama sezinliyorum görmüş gibiyim
Hatta tanrıtanımazlar da gelecek
Onların anıtlarına da yer verilecek

Açma dosyamı ey saltanatı büyük yargıç
Açarsan yerime bir dünya yargılanır
Dünyalıyım coğrafyam silahlıdır
Varlık içinde yokluk kuşanırım

Nerede ne zaman olacak bilmiyorum
Ama içime doğuyor ve çağrılıyorum
Gelin birlikte varalım bir kimsenin duruşmasına
Özgeçmişimizden başlayarak perdeyi aralayalım.


Yıldız Dalı Yasaklı Gönül

Abdullah Karabağ

Büyük Servetli Yalnızlık

-İsmim servet’tir, dedi yanıt, her iki dünyada da
beni yalnız bırakmayacak tek servetimdir:
Bu da yalnızlıktır,
onu hiçbir şeyle, hiçbir kimseyle paylaşamam!

-Kimsin, necisin, dedi soru?
-İsmim servet değil, dedi yanıt, yalnızlığı servet
sayılan bir kimse veya bir şeyim.

-İki dünyalı mısın, dedi soru?
-Hayır, dedi yanıt birini tütün, birini çakmak ettim;
ikisi de cebimde, kullanmıyorum, boşluyorum.

-Niçin, dedi soru?
-Birbirini boşamışlar, dedi yanıt, ben de onları
boşluyorum.

-Kazancın nedir bu işte, dedi meraklı son soru?
-Servetli yalnızlıktır! dedi hazır son yanıt.


Tartıya Kalan Düşler

Abdullah Karabağ

Carica Kuşları

Banyan ağacıyım Ganj’ın şivesinde
Şiva’daki dansı bindallı
Carica kuşları uçurdum
İndus göğüne
Keşmirli
Afgan kampları
Aynı memeyi paylaşırız bebeleriyle

Banyan Ağacıyım Ganj’ın eğiminde
Sarkıtları savatlı bindallı
Carica kuşları uçurdum
Hazar’ı aşa
Aynı yazgıyı paylaşırız Tuşfa’da
Sancısı sılama yansır

Banyan ağacıyım sarinin ebrusunda
Carica kuşları uçurdum
Kâbil’e kavuşa
Aynı yıkımı paylaşırız Bamyan’da
Yankısı zemzeme yansır
Kâbe’nin de kâbe’si insandır
barışta uzlaşa.


Yıldız Dalı Yasaklı Gönül

Abdullah Karabağ

Celio Piazza

Hewa sar e
Li bin sifirê
Pênc pîle ne
Ji me re bûn nivîn
Betonê cemidî
Bayê bi tenî

Ew şevan sir veşêr in
Zîl dide jiyan nû ve
Qiza min
Betaniyê li xwe bipêçe
Dîrok ristin
Ne bi hêsan e
mîna nivîsînê
Neyar dicirifin
Li ber dengvedana me

Birçibûnê de
Roj bûn neh
Yanî qasî temena te
Qiza min
Hêvî li Romayê
Şaristaniya kevnar
Amor û Neron
Dek û dûbare
Gef û lîstik
Herdem hene

Hinek dibêjin
Spartaqûsê nûjen
Garîbaldî
Ser seran
Ser çavan
Leyl im
bi lîlandin
Xebatkar in
Giyana xwe geş dikin

Ev meydan
Celio Piazza ye
Ne cihê toraniyan e
Dergûşa çalakiyan e
Raperîn ji me
Şayesîn li wan
Wê binivîsînin
Kurdistan Piazza
Nexwe xeman
Gelek Dîno hene

Berxwe bide qîza min
Girêdan û vekirina rojê
Bi dest me ye.


Sewta Berbangê

Abdullah Karabağ

Cendere

Ben
bir burcum
Burçtayım
canlı cendere
som kapı
iki mazgal

Kapım
hatalarından arınan
karınca felsefesine açık
Mazgalın biri
inançlara sarkar
diğeri
doğuran/doğurgana
yaratılıştan günümüzü kadar

Ama
insanı
solurum burcundan
anlarsan
ben
buyum.


Lacivert Oyalar

Abdullah Karabağ

Composez Vous le Chant de Bonheurs

Composez vous le chant des bonheurs, compositeur,
Pour les séances prodiguées de promesses périmées!
Les poussières du passé par les offres de sollicitudes
Et un canari jaune, au défilé défini des simultanéités.

Composez vous le chant des cinq sens, compositeur,
Se fumiger, les tiges de la fumigation de musicalité!
Les odyssées des versifications �* numériser les sons
Et une violette odorante, au récital des prémonitions.

Un grillon ne peut interpréter le chant des lampyres!
Les plaintes des ferveurs du sang et d’os de ma chair
Composez vous le chant de mon repos, compositeur,
Un pianiste ne peut pas jouer le chant de mon coeur!


Boucles de Canicule

Abdullah Karabağ

Çend Sal Derbas Bûn Ji Pê Wê Ve

Çend sal derbas bûne ji pê wê ve, wey koçberê!
Dînek bû an jî ne dîn bû, dîna we belawatê bûbû.

Qîzek bû, bi çavên avşîn, perçema mîna têlkarî,
Zîrek bû, her roj holik çêdikir bi rûyên kelegirî,
Bi xeydî; bi kevr û daran xan û xerabe şên dikir
Li şûn malan, pêş malan, li cihên hemberî wan,
Ku malxeraba xwe, tilîfiriya xwe tê de kar bike.

Sêwîyek bû, ne bi ecelên emrên dê û bavên xwe.
Kul, deriyên derdan in, dilfirîn xurîniyên wan in,
Çawa bike qîza sêwiya warxweşê, pê wê xopanê
Ku mal xera kirin, bax û bîstan, erd rakirin, birin,
Bira û xwişk birin, kar û berxik birin, ji can kirin.

Dûmanek hêl dide bi germiyeka hişk ji berwaran,
Careke din, war bona xerakirinê nayên ava kirin!
Dîwar lê dikir li ser dîwêr, holik rêz dibûn pê hev.


Sewta Berbangê

Abdullah Karabağ